دلم کرده هوایت ، چـــــرا نمی آیی؟/

شکستــــــه دل به فدایت ، چـــــرا نمی آیی؟/

شب است و نم نم بــــــاران رحمــت واین دل/

فتـــــــاده است به پایت ، چــــــــرا نمی آیی؟/

ستاره ها شمــــــرم در فراغتـــــــان ، تا کی؟/

ندارد عشــــــــق نهایت ، چــــــــرا نمی آیی؟/

دلم طواف جمـــــــــــالت کند شبانگـــــــاهان/

فدای سعــــــی صفایت ، چــــــــرا نمی آیی؟/

سحر گه شب هجــــــــران ، فــراغ ما تا کی؟/

یگــــــانه در هـــــدایت ، چــــــــــرا نمی آیی؟/

شبانه پر کشداین دل ، به آسمـــــــان خیال/

به جستجوی ســــرایت ، چــــــرا نمی آیی؟/

به انتظـــــار ندای ظهــــــــــور توست دلـــــم/

فدای بانـــــــگ رسایت ، چـــــــرا نمی آیی؟/

ببین که حلقه عصمت ، بدون خاتـــم توست/

نگیـــــــن تــــــاج ولایت ، چــــــــرا نمی آیی؟/

وقتي قرآن كريم از امامت سخن به ميان مي‌آورد آن عنصر محوري امامت را تذكر مي‌دهد. مي‌فرمايد: لاينال عهدي الظالمين؛ يعني امامت عهد خداست و اين عهد بايد به افراد شايسته برسد، به ظالم نمي‌رسد و اما آنچه كه عنصر محوري امامت و رهبري است جريان عدل است و چون وجود مبارك حضرت ولي عصر، امام و خليفة خدا است به او هم اگر سمتي بدهد لاينال عهده الظالمين.

فرا رسیدن خجسته سالروز عالم آل محمدُعلی ابن موسی الرضا(ع)را به ساحت مقدس امام عصر(روحی فداک)وعاشقان حضرتش در سرتاسرجهان تبریک وتهنیت میگوییم.

گــر پـرده ز رخ بـاز نــمـاید مهــــدی

از خـلق جـهـان دل بـربـاید مهــــــدی

ای شـیعـه چـنـان مــنتظر مـولـی باش

گـویـی كه هــمـین جـــمعه بیـاید مهـــــدی

روایت است: حضررت ولی عصر همچون اجداد بزرگوارشان دارای علم لدنی هستند و وارث علوم حضرات انبیا و اولیا می باشند.

امام جعفر صادق(ع) در این باره می فرماید:

«ما فرمانروایان از طرف خداوند هستیم٬ ما خزانه داران علوم الهی هستیم٬ ما مرکز اسرار الهی هستیم.»

امام محمد باقر (ع) در احادیث ذیل فرموده اند:

«به خدا سوگند! ما خزانه داران خداوند در آسمانها و زمین هستیم٬ البته نه بر طلا و نقره بلکه بر علم او.»

«هنگامی که قائم ما قیام کند دستش را بر سر بندگان می گذارد و عقل آنان کامل و افکارشان را پروش داده تکمیل می نماید.»

امام جعفر صادق(ع) در مورد علم حضرت ولی عصر و جهش فکری و فرهنگی جهانیان در عصر حکومت کریمه اینگونه فرموده است:«علم بیست و هفت حرف است٬ تمام آنچه پیامبران الهی برای مردم آوردند دو حرف بیش نبود و مردم تا کنون جز آن دو حرف را نشناخته اند٬ اما هنگامی که قائم ما قیام کند بیست و پنج حرف دیگر را آشکار می سازد و در میان مردم منتشر می گرداند و دو حرف دیگر را به آن ضمیمه می کند تا بیست و هفت حرف کامل شود.»

گویند: ابی بصیر از حضرت امام محمد باقر(ع) در مورد علم رسول اکرم(ص) پرسید٬ آن حضرت فرمودند:

«از (حضرت) علی(ع) در مورد علم پیامبر(ص) سؤال شد(آن حضرت) فرمود: علم پیامبر یعنی: علم همه انبیاست و پیامبر اکرم عالم به ماکان و ما یکون است(در واقع به آنچه که در گذشته٬ حال و آینده انجام می گیرد) واقف است تا روز قیامت.»

در همین رابطه حضرت علی (ع) فرموده اند:

«قسم به خداوندی که جانم در کف قدرت اوست که من (علی) همه دانشهای رسول را می دانم و از آنچه که در گذشته در دنیا رخ داده و هرچه که اکنون در دست اقدام است و اموری که در آینده عملی خواهد شد تا روز قیامت عالم هستم.»

در همین رابطه امام محمد باقر (ع) می فرماید:

«اگر مالک زبان خود بودید و می توانستید رازدار باشید٬ هر آینه به شما خبر می دادم از آنچه به زیان و نفع شماست.»

منبع:/www.dimahdi.blogfa.com

آغاز دهه کرامت بر منتظران ظهورامام عصر(عج)مبارک

 ای که دائم به دعایی که ببینی رخ من
 
تا که خالص نشوی با تو مرا کاری نیست

بخوان دعاي فرج را دعا اثر دارد
دعا, کبوتر عشق است بال و پر دارد
بخوان دعاي فرج را و عافيت بطلب
که روز گار بسي فتنه زير سر دارد
بخوان دعاي فرج را و نا اميد مباش
بهشت پاک اجابت, هزار در دارد
بخوان دعاي فرج را که صبح نزديک است
خداي را شب يلداي غم , سحر دارد
بخوان دعاي فرج را به شوق روز وصال!
مسافر دل ما نيت سفر دارد
بخوان دعاي فرج را ز پشت پرده ي اشک
که يار گوشه ي چشمي به چشم تر دارد!
بخوان دعاي فرج را که يوسف زهرا
ز پشت پرده ي غيب به ما نظر دارد
بخوان دعاي فرج را که دست مهر خدا
حجاب غيبت از آن روي ماه بردارد

بالاتر از توهم بالی که داشتم

طوفان رسید و برگ و برم را به باد داد

پیش از رسیدن دل کالی که داشتم

این کوره رودهای گل آلود از کجاست؟

کوچشمه ی عمیق و زلالی که داشتم؟

حال غزال بود و مجال غزل مرا

آن حال کو؟کجاست مجالی که داشتم؟

کی می شود به روی تو روشن چراغ چشم؟

روشن نشد جواب سوالی که داشتم

باری مگر ز شرق نگاه تو بردمد

آن آفتاب رو به زوالی که داشتم

زنده یاد:قیصرامین پور

امام صادق ^{(علیه‌السلام)} فرمود:

خدای عزوجل به موسی ^{(علیه السلام)} وحی فرمود: ای موسی، شکر مرا، آنچنان که شایسته است، به جای آور.

موسی ^{(علیه‌السلام)} پاسخ داد: پروردگارا؛ چگونه شکر تو را چنانچه شایسته است، به جای آورم، در حالی‌که شکر گزاردن من، نعمتی‌ست که تو به من بخشیده‌ای؟

خدای تعالی فرمود: اکنون شکر مرا به جای آوردی که دانستی آن نعمت از جانب من است.

مهدي جان!

روز را با يادت شب مي‏کنم و هر شب منتظرت هستم. در تاريکي شب‏هاي ظلماني، منتظر شنيدن صداي گامهايت درپس کوچه‏هاي انتظار هستم. آري من منتظر او هستم که خود نيز منتظر است.

العجل یا مولای یا صاحب الزمان(عج)

ام هاني خانمي دانشمند و با فضيلت و اهل کمال و معرفت است. او در مدينه مي زيسته و از ارادتمندان مکتب ولايت مي باشد. زندگي وي در عصر امام پنجم شيعه حضرت باقرالعلوم عليه السلام بوده، از بيانات علمي آن بزرگوار استفاده هاي شايان برده و در رديف بازگو کنندگان فرمايشات و احاديث حضرتش قرار گرفته است. روزي اين بانوي ارجمند، به محضر امام محمد باقر عليه السلام شرفياب شد و درباره همين سخن الهي پرسش نموده عرض کرد: منظور از ستاره بنهان که خدا در قرآن بدان سوگند ياد کرده چيست؟ حضرت فرمودند: آن ستاره، امامي است که در سال دويست و شصت پنهان مي شود. سپس بسان شعله اي افروخته که در شب تاريک آشکار گردد، طلوع مي کند و مي درخشد. اگر زمان او - و دوران ظهورش – را دريابي، چشمت روشن مي شود. تيرگي ستم و بيدادگري، همچون تاريکي شب همه جا را مي گيرد. ظلمت جهل و ناداني، بسن سياهي شب بر جهان سايه مي افکند. پرده ظلماني فساد و تبهکاري مانند شب تار اجتماعات بشري را مي پوشاند. در ميان اين تيرگي ها ناگهان نور يزدان که مثل ستاره پنهان در روز، خود را نهان ساخته و همچون آهوي آواره از بيم درندگان، به مخفي گاه خويش پناه برده، ظاهر مي شود و همانند شعله فروزاني در شب تاريک مي درخشد. او با جلوه نورش آسمان سيه دنياي پر ظلمت و جنايت را به فروغ انصاف و تابش عدالت روشن مي نمايد، زمين تيره سراسر بي خردي و جهالت را به پرتو بينش و اشعه دانش، تلالو مي بخشد و فضاي مسموم و ظلماني شرک و بت پرستي را به نور توحيد و يکتا پرستي درخشان مي سازد. آري، حضرت مهدي امام زمان عليه السلام به وحي ايزد مهربان در آهنگ جان پرور قرآن، با سه عنوان روز تابان، نور يزدان و ستاره پنهان معرفي شده که هر يک از اين القاب، بيانگر ابعادي از مقام والا و کمالات ويژه آن بزرگوار است.

سید جمال الدین حجازی

درختي است كه در بهشت كاشته شده عصاي حضرت موسي(ع)از شاخه آن درخت بود و آن را جبر‍ئيل(ع)براي او آورد.حضرت مهدي(عج)هنگام ظهور،عصاي موسي(ع)را همراه دارد. آس درختي است بلندتر از انار،داراي گلو برگي معطر ،وتخمش سياه است . در مناهي رسول(ص)از خلال كردن با چوب آن نهي شده است .

در حديثي از پيامبر(ص)آمده:«و رائحة ابنتي فاطمة الزهراء،رائحة السفرجل و الآس والورد» .

منبع:موعودنامه

از روايت هايي كه حركت هاي فكري و فرهنگي حضرت را در عصرظهور بيان مي كند،دانسته مي شود كه دراين روزگار توجيه ها،تأويل ها،تحريف ها ،انحراف هاوپيرايه ها،بسياري ازباورهاي اسلام ناب را تهديد مي كند وساخته هاي ذهني مدعيان دين ،به عنوان باورهاي ديني ترويج مي شود.امام صادق(ع)درباره راه و روش حضرت مهدي(عج)مي فرمايند:«راه و روش اوچون پيامبر(ص)است؛يعني هرچه راپيش ازاو باشد ويران مي كند-چنان كه پيامبر(ص)جاهليت را ويران كردنند - و اسلام را از نو مي نماياند.»دربسياري از روايت هاي اسلامي ازتجديددين و آمدن آيين جديد توسط امام مهدي(عج)سخن رفته است.

آزمايش هاي ديني براي ايمان آورندگان در همه زمان هااز قانون هاي الهي است...

کاش در این رمضان لایق دیدار شوم

سحری با نظر لطف تو بیدار شوم

کاش منت بگذاری به سرم مهدی جان

تا که هم سفره ی تو لحظه ی افطار شوم

التماس دعا

هلول ماه مهماني خدا رمضان المعظم بر تمام عاشقان جهان تبريك و تهنيت باد.

نمي دانم چرا ما همواره به دنبال بيشستر داشتن آنچه آرامش مان را بر هم مي زند،هستيم؟!

بعضي وقت ها آن قدر غبار غفلت ما را در بر مي گيرد كه حتي اندوخته هاي زندگي خود را در

دفترخاطرات ذهن،ورق نمي زنيم!

روزي نيست كه خبرهاي ناگوار،قلب ما را نگران نكند و هياهوي زورق هاي شكسته ي دريا،ما را صدا نزند!اما ما....

هرچه مي خواهيم از اين درياي پر تلاطم دور باشيم،باز گرفتارامواج بلا مي شويم.

خيال مي كنيم،راه نجات و آرامش مان در يكي از آن بلم هاي شكسته است!

بيا به دور از روزمرگي،به خودمان فكركنيم،اما فردا دير است.انبوه كارها وقتي برايمان نخواهد گذاشت،و از

هم اكنون مي توان آينده نگر بود!

آيا اين همه كار و تلاش براي پيدا كردن چيزي غير از آرامش است؟

پس چرا آرام نيستيم؟؟؟

كجاست روزگار ايده آل براي همه ي ساكنان كره ي زمين؟

روحت را از آلايش غرور شستشو ده و به چتر محبت گشوده شده بالاي سرت نگاه كن!

ببين خدايي كه جسم نيست،براي من و تو كه جسم هستيم،گوهرهايي مرغوب،اما از جنس خودمان

قرار داده تا سبب اتصال ما با او باشند.

عمل نيك و بد ما،به ارز رايج عمل آنان سنجيده مي شود،پس بايد به پناهگاه هميشه گشوده شده ي

آنها روي آوريم.

يك روز موسي،آرام بخش ساحران و مردمان شد.يك روز عيسي دردها و بيماري ها را شفا بخشيدو...

يك روز تبسم پيامبر اميد زندگي را فزوني بخشيدو... امروز  فرزندش مهدي(عج)عصاره ي آرامش بخش

نيكان زمين است.

اگر جوهره ي زندگي مان ياد او باشد،غبار روزگاراز آينه دل هايمان پاك مي شود.

شنيده اي كه «از كوزه همان تراود كه در اوست»؟

بياظرف قلب مان به قدري از ياد او آكنده باشد كه جز عطر خوشبوي محبت اش چيزي به مشام نرسد.

يادمدام او،روح را از آلودگي در پنهان و خفا مي رهاند و قلب و فكر انسان را جلا مي بخشد.

او را بهار انسانها و شادابي روزگاران نام نهاده اند.اين بهار كه فقط در روزگار ظهورش،تجربه كردني

نيست!بلكه...امروز اگرچه در پس پرده ي غيبت است،اما آن قدر توانمند است كه،دل را نشاط مي بخشد

و غم ها و غصه هارا مي زدايد.

آري،مي توان امروز را با ياد او تنفس نمود و ارزش با او بودن را حس كرد.

انسان هاي با وفا كسي را كه دوست داشته باشند،هيچ گاه از ياد نخواهند برد.

اگر دوستش داريم،بايد به يادش باشيم و دعايش كنيم،تا بيايد.

يادمان باشد كه جاده ي محبت دوطرفه است،هرچه بيشتر به يادش باشيم اوهم بيشتربه يادماست.

اين پيام بهترين پدر دنيا به شماست:«گرم ياد آوري يا نه من از يادت نمي  كاهم.»